این روزها هر کس تنها نظری بر محافل روشنفکری در ایران بیندازد به خوبی متوجه خواهد شد که همه به نوعی دغدغه انتخابات دارند.
هیچ تفاوتی نمی کند که مذهبی باشی یا سکولار، دانشگاهی یا بازاری، اصلاح طلب یا رادیکال گویی برای اولین بار همه بر این نکته با هم به تفاهم رسیده ایم که انتخابات سال آینده ریاست جمهوری به نوعی به همه ما مربوط است.
چنین توافقی را البته باید مرهون محمود احمدی نژاد بود که با تلاش های بی وقفه ای که خود و کابینه اش طی سالهای گذشته داشته اند بعد از سالها تمام جنبشها و احزاب ایرانی را وادار به تمایل برای فعالیت در انتخابات ریاست جمهوری کرده اند!
در این میانه عده ای از رادیکال تر ها معتقدند که هیچ کس مانند احمدی نژاد برای پیروزی در انتخابات دهم مناسب نیست که تنها هم اوست که می تواند به کار جمهوری اسلامی ایران پایان دهد ( البته این دوستان فراموش کرده اند که حکومت های خود کامه در سراشیبی سقوط هرگز ملت را از سرنوشت خویش معاف نخواهند داشت. چنین حکومت هایی صد البته که پیش از خود موجبات بدبختی روزافزون ما را فراهم خواهند آورد) .
اما عده ای دیگر که راه برون رفت از بحران کنونی را نه در عرصه های پر خشونت و پر هزینه ای چون انقلاب و جنگ داخلی که در اصلاح های ساختاری می دانند همه به نوعی در انتظار تصمیم آقای خاتمی نشسته اند.
چه موافق حضور خاتمی در صحنه انتخابات باشیم و چه مخالف، نمی توانیم تأثیر تصمیم خاتمی را بر معادلات حاکم بر انتخابات دهم ریاست جمهوری انکار کنیم و هم از این روست که بازار تفسیر های ضد و نقیض مبنی بر آمدن یا نیامدن خاتمی این روزها حسابی داغ است و هر تفسیر طرفداران خود را دارد!
اما تا کی؟
آقای خاتمی عزیز فکر نمی کنید که در این اندک مجال باقیمانده تا انتخابات با این همه تردید و دودلی دارید فرصت سوزی می کنید؟ فکر نمی کنید همین اندک زمان را هم که می توان صرف برنامه ریزی برای پیروزی در انتخابات کرد از اصلاح طلبان می گیرید؟
چند وقت پیش در یادداشتی در هم میهن نوشتم که آن خاتمی که ما در این دوران شناختیم گزینه چندان مناسبی برای شرایط بحرانی ایران امروز نیست. با آنچه خاتمی به عنوان پیش شرط حضور در انتخابات مطرح کرد خاتمی را متفاوت دیدم.(گرچه این روزها به این نتیجه رسیدم که تفاوت در آدم ها اگر نه غیر ممکن که بسیار سخت است.) شخصی که این بار تصمیم گرفته است به دور از شعار زدگی و حرف های صرفا زیبا، با آگاهی و شناخت از موقعیت فعلی ایران و مطالبات مردم پا به عرصه سیاست بگذارد. آقای خاتمی گویا تصمیم گرفته اند نه در لباس یک منجی و قهرمان کاریزما که چون مردی آگاه به امور جامعه پا به عرصه بگذارند. اما آنچه مسلم است این است که بهتر است آقای خاتمی هر چه زودتر تصمیم خود مبنی بر آمدن یا نیامدن را رسماً اعلام کرده و فعالان سیاسی را از این بلاتکلیفی برهاند!
حداقل برای اینکه این موضوع لوث نشود پیشنهاد مرا قبول کنید آقای خاتمی!
اکتبر 25, 2008 در t 2:16 ق.ظ
سلام دوست عزیزم ….
خوشحالم که اول از همه نظرت در مورد خاتمی مدل 87 عوض شده بعد هم این که یه کم پر کار تر از قبل شدی و آخرش هم این که غزاله پرشورتر و امیدوارتر از قبل به نظر میرسد هر چند یه کم حواس پرت شده باشه .مطلب قبلی ات هم خیلی بامزه بود و در عین حال هم متاثر کننده واقعا مثالی عینی از شرایط کنونی ما بود ممنونم ازت شاید از این به بعد پرکار تر شویم پس خودت را اماده کن برای یک نبرد سخت برای شکست رادیکالیسم و پیروزی اصلاحات….
اکتبر 25, 2008 در t 10:20 ب.ظ
درود
دوست عزیز
نظر شما در مورد آقای خاتمی بسیار محترم است
فقط توجه شما را به این مساله جلب میکنم که پاسخگویی آقای خاتمی منوط به اجازه بزرگی است و ایشان بدون جلب نظر و اجازه ایشان حاضر به شرکت در انت.ابات نیستند.
با توجه به این موضوع دو پیش فرض وجود دارد
اول یا آن بزرگوار اجازه نمی دهند و در این صورت تمام دنیا هم جمع شوند آقای خاتمی جرات حضور نخواهند داشت به دلائلی که خودشان می دانند و ما نمی دانیم و دلائلی که ما می دانیم که ایشان مرد چنان کار زارهایی نیستند.
دوم آن بزرگوار اجازه می دهند که این امر هم فقط در دو حالت متصور می باشد
1 -2 یا آقای خاتمی شرایط ایشان را می پذیرند و در چار چوب مورد نظر بعضی ها حرکت می کنند
که در این صورت فایده ای از حضور ایشان برای مردم و مملکت متصور نخواهد بود و تنها برخی دور و بری های ایشان به نان و نوایی می رسند و فرصتهای از دست داده دوران گذشته را جبران می کنند
2- 2 یا شرایط بین المللی آنقدر خطر ناک و جدی باشد که مجبور شوند برای دور کردن حوادث احتمالی یک چند مدتی آن هم برای خوش رقصی و ظاهر سازی در مجامع بین المللی کمی حرفهای قشنگ بزنند که برای چنین مواقعی هم آقای خاتمی بسیار مناسب هستند
در هر حال از هر منظری که نگاه کنید ثمره حضور جناب خاتمی برای بعضی ها بسیار بیشتر از مردم است
همانطور که تجربه گذشته را اگر باز بینی بفرمایید متوجه این واقعیت خواهید شد.
اکتبر 25, 2008 در t 10:38 ب.ظ
البته یک سنتی هم جا افتاده که هر شخصی تقریبا دو دوره اش را در ریاست جمهوری طی می کند
اما جناب احمدی نزاد در کمال تعجب آنقدر شیرین کاری بخصوص در عرصه اقتصاد داخلی انجام داده اند که گاهی فکر می کنم حتی در پیش بزرگترین حامی اش هم دیگر وزنی برای قابل دفاع بودن نداشته باشند
اما اگر از بالا نخواهند که رهایش کنند حتما مانع شرکت خاتمی خواهند شد و اگر هم خاتمی شرکت کند _ به فرض بدون اجازه شرکت کردن _ آنهایی که باید تمام تلاششان را خواهند کرد که در انت.ابات خاتمی رای نیاورد.
می دانید که می توانند و این بار ریسک هم نمی کنند که به درد سر بیفتند.
راستی یک سوال
بر فرض که خاتمی بیاید و رای هم بیا ورد !
به نظر شما چه تغییری می تواند ایجاد کند!؟
ان دوره که ان همه شعار داد نتیجه اش را دیدیم
حالا که به قول شما هیچ ادعایی هم ندارد و منطقی می خواهد بیا ید و برود!!!
بیا ید و برود دوست عزیز
اما زیاده امید وار نباش که
سر بست بگويم سخن تلخ فکر را،
بر ريسمان پاره چه چنگی توان زدن!؟
بر باد های سست چگونه گمان زدن!؟
اميد بر دروغ چگونه توان زدن!؟